در این صفحه ابتدا به اختصار و سپس با جزییات ترس از یادگیری زبان و ترس به صورت کلی رو بررسی میکنیم. ترسی که کاملا بخشی از غریزه و زندگی ماست ولی در جاهایی ممکنه این غریزه جلوی پیشرفت ما رو بگیره.
از طریق نوار محتوا میتونید سریعتر بین بخشها اسکرول کنید.
اضطراب و یادگیری زبان انگلیسی یا هر زبان دیگه ای عموما به علت نگرانی از درک نشدن (عدم توانایی در ارتباط), ترس از امتحان و تست و افتادن و رایج ترینش ترس و اضطراب از قضاوت شدن توانایی ما توسط دیگران و سرزنش فارق از اینکه Native باشند یا از هموطنان عزیزمون.
در کنار این موارد این اصل رو هم در نظر داشته باشید که هر موجود زندهای وارد محیط غریبهای بشه در ابتدا اضطراب رو تجربه میکنه تا وقتی که با اون محیط آشنا و در اون راحت بشه.
به همین دلایل بهتره هیچوقت خودتون رو سرزنش نکنید و به جاش از انرژیتون برای تغییر استفاده کنید.
این تصویر خونه است اونقدرا بزرگش نکن
از بزرگترین مشکلاتی که در زبان آموزهای ایرانی میبینم ترس از صحبت کردن و قضاوت شدنه.
عموما این رفتار رو در فرهنگ شرقی مشاهده میکنم که دایما در حال پرهیز از صحبت کردن و یا عذرخواهی بابت اینکه خودشون فکر میکنند زبانشون خوب نیست.
اگر یک آمریکایی فارسی صحبت کنه احتمالا برای ما جالبه و تشویقش هم میکنیم ولی نمیتونیم برعکسش رو متصور باشیم.
یکی از زمینههایی که برخی زبان آموزان با اینکه دانش بالایی دارند اما به علت عدم استفاده کلامی از زبانی که یادگرفتنه اند اختلاف فاحشی بین دانش و توان کلامیشون دیده میشه.
در کمال صراحت و روراستی باید بگم که تنها راه حل اینه که با سینه ستبر و سری بالا به سراغش برید و انقدر از دانشتون استفاده کنید که این توانایی براتون راحت بشه و هنگام استفاده ازش احساس راحتی کنید.
بی ادبی نباشه حتی ممکنه تمرین خوبی باشه برای دلسرد نشدن و سرسخت شدن.
فارق از تواناییها و تلاشهای شما ترس/اضطراب از یادگیری زبان خارجی (foreign language anxiety) در حد چشمگیری عملکرد رو در سراسر تواناییهای زبانی کاهش میده به خصوص در بخش صحبت کردن (Speaking) که عموما ترس از قضاوت شدن در این زمینه بسیار بیشتر از مواردی مثل مکاتبه به زبان خارجیه.
بهتون از تجربه قول میدم که تا زمانی که با ترسی مواجه نشیم سالها و یا حتی برای همیشه ممکنه همراهمون باشند .
موقیعت های بسیاری رو ممکنه در زندگیمون به خاطر همین ترسها که در خیلی از موارد غیر منطقی هستند از دست بدیم.
فارق از اینکه در چه زمینه ای قصد رشد دارید به نسبت اینکه چقدر براتون ناآشناست و میزان احساس راحتیمون کما بیش حس ترس هم در کنار ماست.
براتون برخی از بهترین مواردی که به خودم و اطرافیانم کمک بزرگی کرد که از این ترس گذر کنیم رو لیست میکنم
۱- اگر حاضرید از همین فردا شروع کنید در جمع صحبت کردن یا با خودتون بلند حرف زدن اما اگر به هر دلیلی فکر میکنید که براش آماده نیستید و ممکنه حتی بیشتر از زبان اضطراب بگیرید شروع کنید به ضبط ویدیو از خودتون بعدا به ویدیوها نگاه کنید و تمرین کنید که خودتون رو قضاوت نکنید یا حداقل بخش بدش که سرزنش هست رو انجام ندید.
۲-هر وقت داشتید سریال و فیلم میدیدید یا بازی میکردید و … هر جایی که براتون جالبه کلمات یا عبارت ها رو بلند بلند تکرار کنید. فارق از اینکه چه لهجه و لحنی داره اینکارو انجام بدید به روش خودتون.
۳-از عمد اشتباه کنید و اهمیتی ندید (نه در امتحانات :). به نردبان میشه گفت نبردبون یه وقتایی درسته غلطه ولی وقتی بگیمش هیچ اتفاق خاصی تو این دنیا نمیفته. از اشتباه کردناتون هم لذت ببرید.
۴- با لهجه شدید صحبت کنید به سبک خودتون یا هر جای دیگه. انگلیسی اسکاتلندی تمرین کنید (خیلی راحته جوری حرف بزنید که هیچی خودتون هم متوجه نشید) یا لهجه عربی یا لیورپولی بگید چیخن اند خوخاخولا (chicken and cocacola) و در نهایت تا جایی که میتونید با لهجه فارسی غلیظ صحبت کنید انقدر اینکارا رو بکنید که واقعا موقع انجامشون احساس راحتی کنید یا حتی بخندید.
در پروژه موکودو با تمام توانم تا جایی که بتونم سعی میکنم این گرهها رو در مورد زبان برای شما باز کنم.
وقت رزم است!